از اين روايت استفاده مىشود عقد باقى نيست . من گمان مىكنم كه در اين روايت سقطى رخ داده باشد ، چون كتاب جعفريات غير از كتب اربعه است كه در مورد آنها نسخه‌بردارى دقيق و مقابله‌هاى متعدد صورت گرفته است ، بلكه نسخه‌هاى نادرى داشته كه به دست افراد معدودى افتاده ، لذا در جعفريات اشتباه زياد وجود دارد ، لذا تصور مىرود بخشى از اثناء اين روايت سقط شده است . روايت پنجم : روايت سكونى از طريق موسى بن اسماعيل : « السكونى عن جعفر بن محمد عن أبيه عن على عليه السلام : ان امرأة مجوسيه اسلمت قبل زوجها . قال على عليه السلام أ تسلم ؟ قال لا ، ففرق بينهما ، ثم قال ان اسلمت قبل انقضاء عدتها فهى امرأتك و ان انقضت عدتها قبل ان تسلم ثم اسلمت فانت خاطب من الخطاب « 1 » » . اين حديث همانند حديث قبل است و مىتوان دريافت كه به ظن قوى هر دو يك قضيه را نقل مىكنند ، ولى در حديث پيشين سقطى رخ داده است يعنى « فهى امرأتك » سقط شده است . روايت ششم : روايت منصور بن حازم كه در طريقش محمد بن خالد طيالسى ( در يك طريق ) و عبد الله بن محمد ( در طريق ديگر ) است كه ما در سند آن اشكال نمىكرديم ، هر چند مرحوم آقاى خويى اشكال مىكنند : « عن رجل مجوسى او مشرك من غير اهل الكتاب كانت تحته امرأة على دينه فاسلم او اسلمت قال ينظر بذلك انقضاء عدتها و ان هو اسلم او اسلمت قبل ان تنقضى عدتها فهما على نكاحهما الاول و ان هو لم يسلم حتى تنقضى العدة فقد بانت منه « 2 » » اين روايت درباره رجل مجوسى است كه يكى از اهل ذمه است ولى رواياتى كه مستند نظر شيخ بود در مورد اهل ذمه به طور كلى يا به عنوان خاص مجوسى وارد شده بود ، لذا اين روايت ظاهراً يكى از روايات مخالف كلام شيخ است . ج ) چگونگى جمع بين روايات متعارض :

--> ( 1 ) - وسائل الشيعة ، طبع آل البيت ، ج 20 ، ص 546 . ( 2 ) - رجوع شود : وسائل الشيعة ، طبع آل البيت ، ج 20 ، ص 546 - 547 .